29th International Meeting on the Treatment of Psychosis, Rovaniemi, 27-31.08.2025

 W Rovaniemi w Laponii odbyła się konferencja pn. “29th International Meeting on the Treatment of Psychosis” z udziałem zespołów z 27 krajów z całego świata. Polski zespół liczył aż 12 osób!

Tegoroczna konferencja została zorganizowana w kolebce Otwartego Dialogu, bo właśnie w tym roku mija 40 lat od zainicjowania tego podejścia przez fiński zespół pod kierunkiem psychoterapeuty Jaakko Seikkuli i psychiatry Bergit Alakare.

Było to bardzo inspirujące spotkanie z praktykami Otwartego Dialogu, bo mogliśmy przez kilka dni dzielić się swoim doświadczeniem, głównie w czasie warsztatów. Co więcej, każdy zespół narodowy mógł zgłosić swoją propozycję tematu , a potem poprowadzić warsztat.

Oto relacja dra n. med. Cezarego Żechowskiego z pierwszego dnia warsztatów:

„Wspólnie z Yasmin Ishaq i Yasmin Philipsa z NHS UK poprowadziliśmy z dr n. med. Wojciechem Żakiem warsztat pt. „Post Open Dialogue Practice Development. Whats needed to sustain practice post-training in Open Dialogue? What do we need? Who can help? Community of Practice? Supervision and development of teams after basic training”

Podczas warsztatu chcieliśmy przedyskutować problem, który często pojawia się wśród zespołów kończących podstawowy trening Otwartego Dialogu. Po zakończeniu szkolenia uczestnicy zostają w pewnym sensie sami  – bez wsparcia, bez regularnej łączności z innymi grupami i bez stałej superwizji. Pojawia się wtedy pytanie: jak przeciwdziałać tej samotności i jak tworzyć warunki do dalszego rozwoju?

W warsztacie brało udział ponad 30 osób z całego świata. Częścią warsztatu była praca w małych grupach.

W dyskusji uczestniczyłem w międzynarodowej grupie (polsko-chińsko-amerykańsko-szwajcarskiej) , która wydaje mi się była bardzo ciekawa. Krótkie streszczenie:

Szwajcaria

● około 250 osób przeszkolonych w Otwartym Dialogu, z czego ok. 60 aktywnie praktykuje;
● regularne tygodniowe spotkania zespołów;
● raz w roku spotkanie wszystkich praktyków OD – osobiście, i raz w roku online;
● duży nacisk na interwizję jako podstawową formę wzajemnego wsparcia, z zespołami reflektującymi, także online,
● dbałość o superwizję i wymianę doświadczeń, przejrzysta metodologia OD, wysoki poziom świadomości i zaangażowania.

Stany Zjednoczone

● około 250 osób przeszkolonych działających w sieci;
● regularne spotkania online , podczas których prezentują swoją pracę i omawiają trudniejsze przypadki;
● doświadczenie to pozwala im utrzymać kontakt i rozwijać praktykę mimo rozproszenia geograficznego.

Chiny

● Otwarty Dialog dopiero się tam rozwija;
● prof. Jaakko Seikkula poprowadził pierwszy trening na Uniwersytecie w Szanghaju i powstają pierwsze zespoły; 
● praktyka jest więc na samym początku, ale widać duże zainteresowanie;
● dyskusje pokazały, że ważne będzie tworzenie lokalnych struktur i sieci komunikacji między zespołami , spotkania przynajmniej raz w roku oraz zapewnienie superwizji.

WNIOSKI

● Doświadczenie samotności po kursie jest powszechne , ale istnieją sprawdzone sposoby, by ją przezwyciężyć.
● Interwizja i superwizja są kluczowe – stanowią fundament utrzymania i rozwijania praktyki OD.
● Regularność i struktura (cotygodniowe spotkania, coroczne zjazdy, hybrydowe formy kontaktu) sprzyjają trwałości i jakości metody.
● Nawet w krajach, gdzie OD dopiero raczkuje, jak w Chinach, widać ogromny potencjał rozwojowy dzięki wsparciu.